Maar in je hoofd draait er altijd iets. De wind. De foto. De spiegel. Het feestje dat je afzegt. De opmerking die je al drie dagen meesjouwt. De sport die je al jaren uitstelt.
Je hebt er niet over geklaagd. Je bent geen zeikerd. Je regelt het gewoon — net als altijd.
Maar je merkt dat je leven kleiner wordt. Stiller. Meer om alopecia heen gebouwd.
Dat is niet wie jij bent. En je weet het.