Leven met alopecia: mijn verhaal en waarom ik vrouwen hierbij begeleid
Persoonlijk verhaal van De Alopecia Coach over haarverlies, haarwerken en mentale verwerking
Als je dit leest, is de kans groot dat je weet hoe het voelt om haar te verliezen door alopecia.
De spanning bij elke haarlok die uitvalt.
De blikken van anderen.
Het gevoel dat je jezelf een beetje kwijtraakt, omdat alles ineens om haar draait.
Ik begrijp dat.
Niet alleen vanuit mijn werk als sociaal psycholoog en coach, maar ook vanuit mijn eigen leven.
Alopecia is al meer dan 20 jaar onderdeel van mijn dagelijks bestaan.
Het heeft me uitgedaagd, uitgeput, laten zoeken- en uiteindelijk ook gevormd.
In dit artikel neem ik je mee in mijn verhaal.
Niet omdat het bijzonder is, maar omdat het waarschijnlijk herkenbaar is.
De eerste keer dat ik voelde: dit is niet ‘even wat dunner haar’
Ik was 18 toen iemand tegen me zei:
“Je haar wordt wel erg dun, hè?”
Mijn haar was altijd al dun en fijn, maar die opmerking voelde alsof er een spotlight op mijn hoofd werd gezet.
Vanaf dat moment ging ik opletten en extra naar mijn haar kijken.
“Dit is vast tijdelijk,” hield ik mezelf voor.
Maar dat was het niet.
Wat begon met wat leek op een beetje meer dan normaal in mijn borstel werd langzaam: dunner. Dunner. Dunst.
Jaren van zoeken, hopen en teleurstelling
Ik probeerde alles wat beloofde te helpen:
shampoos met magische claims
supplementen
behandelingen
middeltjes waarvan ik nu denk: hoe dan?
Als iemand had gezegd dat ik mezelf groen moest schminken en op mijn hoofd had moeten staan 10x per dag, had ik het waarschijnlijk ook nog gedaan.
Niets werkte.
Wat wél groeide:
mijn schaamte
mijn ongemak met spiegels en foto’s
mijn angst voor wind regen en te veel zweten
bang zijn voor blikken en opmerkingen over mijn haar
En mijn overtuiging dat ik dit vooral alleen moest oplossen.
Het haarwerk: confronterend en een opluchting… maar niet het hele antwoord
Na jaren kwam ik op het punt dat ik niet meer wist wat ik nog kon doen. En na 10 jaar vechten belande ik in een haarwerksalon.
Toen ik mijn haarwerk voor het eerst opzette, voelde ik opluchting.
En ik voelde me mooi. Vrouwelijk. Mooier haar was het dan ik ooit van mezelf had gehad.
Het haarwerk bracht me rust: de buitenkant was opgelost, Met die urgentie en druk weg, kwam er eindelijk ruimte voor mijn gevoel. Dat had ik jarenlang weggestopt.
Het echte keerpunt: stoppen met vechten
Het echte keerpunt kwam toen ik besefte: ik kan blijven vechten tegen alopecia, of leren om ermee te zijn.
Dat was geen zen-moment. Dat was rauw, confronterend en allesbehalve comfortabel.
Ik moest voelen wat ik jarenlang had weggeduwd:
toegeven dat ik dit niet kon veranderen en oplossen
schaamte
verdriet
angst om gezien te worden als “die vrouw met dat rare haar”
(Spoiler: dat gebeurde niet.)
Ik ontdekte dat ik niet alleen mijn haar was kwijtgeraakt, maar ook een stuk verbinding met mezelf.
Mijn geslotenheid, stoer-doen en doorgaan-op-wilskracht hadden me hier niet geholpen.
Sterker nog: ze hadden me lange tijd gevangen gehouden.
Wat het me uiteindelijk bracht
Door dat proces gebeurde er iets onverwachts: er kwam ruimte.
Vrijheid om keuzes te maken vanuit liefde en vertrouwen, niet vanuit vermijding en angst.
Vrijheid om mezelf te laten zien, met of zonder haar.
Vrijheid om mijn haarwerk te dragen vanuit keuze, niet schaamte.
De vrijheid om dieper in mezelf te zakken en mijn leven vorm te geven zoals ik dat wil. Te handelen naarw at ik denk dat goed is, zonder bang te zijn voor de mening van anderen. Niet schaamteloos, maar schaamtevrij.
En zelfs de vrijheid om oprecht te kunnen lachen om bijvoorbeeld die keer dat mijn peuter mijn haarwerk van mijn hoofd trok midden op straat.
Waarom ik ‘De Alopecia Coach’ ben geworden
Toen ik zelf die ruimte begon te voelen, zag ik hoeveel vrouwen vastzaten in hetzelfde patroon:
ze functioneerden
ze hadden “oplossingen”
maar ze leefden alles behalve vrij
Alopecia bepaalde hun agenda, hun sociale leven, hun zelfbeeld, wat ze geloofden dat ze waard waren.
Ik wist: dit moet anders.
Zo ontstond De Alopecia Coach.
Mijn missie is niet om alopecia te fixen: dat kan ik niet.
Mijn missie is om vrouwen te helpen zichzelf niet kwijt te raken aan hun haarverlies.
Alopecia is geen haarprobleem
Wat ik in mijn werk steeds zie: alopecia raakt aan identiteit, veiligheid, vrouwelijkheid en controle.
Daarom werkt “het is maar haar” niet.
En daarom is coaching geen luxe, maar soms noodzaak.
Mijn begeleiding is geen quick fix, maar een proces waarin alopecia van de hoofdrol verschuift naar een detail in iemands leven. Zoals het bij mij is gegaan.
Mijn missie
Ik wil dat vrouwen kunnen zeggen:
“Ik heb alopecia, maar het heeft mij niet.”
Dat je je leven leeft op jouw voorwaarden.
Dat je keuzes maakt vanuit rust en vertrouwen.
En dat je niet kleiner gaat leven door iets wat je niet gekozen hebt.
In de afgelopen jaren heb ik honderden vrouwen begeleid via coaching, masterclasses, mijn podcast en lezingen.
En ik weet: verandering is mogelijk. Ook voor jou.
Wil je ontdekken wat jou kan helpen?
Bijna elke maand geef ik een gratis masterclass waarin ik je laat zien:
welke vaardigheden je helpen om rust te krijgen
waarom wilskracht niet werkt bij alopecia
en hoe je weer regie ervaart over je leven
👉 Meld je hier aan voor de gratis masterclass
Over mij
Ik ben Evelien Pabbruwe, De Alopecia Coach.
Sociaal psycholoog, senior coach en vrouw met alopecia sinds mijn twintigste.
Ik begeleid vrouwen met alopecia en haarverlies die merken dat dit mentaal meer impact heeft dan ze vooraf dachten, en verlangen naar meer rust, helderheid en regie.
